تبليغاتX
خودمانی تر JavaScript Codes

خودمانی تر

                 

منتظر بود تا ساعت ۹:۱۸  شود ...
یک سال بود که منتظر بود ...
زیرلب می خواند:"یا مقلب القلوب و الابصار"

منتظر روز پنج شنبه ساعت ۹:۱۸ صبح بود ...
یک عمر بود که منتظر بود ...
 نجوا می کرد :"یا مدبر الیل و النهار "

منتظر روز "تولد" بود ...
می دانست که همه را می داند حتی اگر خودش هم فراموش کرده باشد ...
فریاد می زد :"یا محول الحول و الاحوال"

منتظر سال تحویل بود ...
می خواست " نو " شود ...
می خواست با طبیعت دوباره "نو" شود ...
پس می خواند :"حول حالنا الی احسن الحال"

بارها تکرار کرد ... تا در نوروز ، "نوروح" شود ... .
امیدوارانه به امید بخشایش بود و هست و  خواهد بود !

"نوروزتان نوروح باد "

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هشتم اسفند 1386ساعت 23:29  توسط محمد  | 

نمی خواستم این وبلاگ هم قانون مند بشه که تا نظر خوانندگان به تعداد قابل توجهی نرسه مطلب جدیدی بذارم ... من که دارم برای خودم می نویسم ! پس مهم نیست !

می خوام از گناه بنویسم و لذت گناه و اینکه گناه می تونه لذت داشته باشه !

می خوام از لذات زودگذر گناه بنویسم ! از همه ی اون چیزهایی که تمام عمر باید ازشون دوری کنیم !

می خوام بنویسم !!! تا شاید آروم شم ! تا شاید باورم شه که می شه گناه کرد و بنده ی خدا هم بود !

توی راه دوستم داشت از دختری که دوست داشت می گفت و می گفت و می گفت و من هم می شنیدم ... می گفت و معلوم نبود چی می گی ... حالش خراب بود ... تا انتهای راه با دوستم بودم بعد به مجلس عروسی که دعوت داشتم رفتم ... عروسی بود ... وقتی به خانه رسیدم صدای دعوای زن و شوهر همسایه شاید بگوش می رسید ... .

داشتم دوباره غرق می شدم ... تا گردن فرو رفته بودم ... و نفس های آخرم بود ... نمی دونم فرشته ی نجات رسید و پروازم داد ... تا بلندی های پشیمانی !

بعد با یک ابزار دیگر ... به نحوی دیگر دوباره باتلاق شروع شد واینبار چه عمیق تر و امید به نجات کمتر ... دارم به دنیای زیر باتلاق می رسم ... به آدم های قهوه ای که هر روز قهوه ای تر می شن ... من به دنبال روزنه هستم ... شاید کور شدم . یا شاید کر !

همین الان که دارم می نویسم ... خودم رو کشیدم بالا و نفس کشیدم .... آه چقدر هوای تازه ی خوبه ...

صبح که رفتم شهر کتاب تا کتابی از مدرس صادقی بخرم دیدم کتابی به عنوان "بند رهایی" نوشته ی دوست خوبم حسین مصطفوی کاشانی نوشته شده که تصمیم گرفتم در اولین فرصت بگیرم و بخونمش ...

امروز نهار نخوردم ... نشد بخورم ... نماز هم نخوندم ... یعنی نماز رو اول وقت نخوندم ...نمی دونم یعنی چی ؟  بچه های انجمن جلوم رژه می رفتن و چیزی نمی گفتن معلوم نبود دنبال چی هستن ...

دوستم بدجوری گیر کرده ! کسی حرفش رو نمی فهمه ... می گه عاشق شده ! ولی می دونم داره چرت می گه ! آخه این روزها کمتر کسی به دنبال نون تافتون می ره .. همه بربری خور شدن ... شاید بخاطر نرخ بیکاریه ... شاید بخاطر اینکه تو ایران از هر ۱۰۰ زن   ۱۲۷ تا مرد به دنیا می آد ... نمی دونم ... وقتی می تونی خوب باشی و وقتت رو برای دوستات خرج کنی چرا می ری و اخم می کنی ! معلوم نیست کدوم خدا بیامرزی این مطالب چرت و پرت رو تو اینترنت می ذاره تا آمار وبلاگ بره رو چندین میلیون ها ... کسی نیست به این آقا بگه پدر جان این مطالب اشاعه ی فحشا و منکره ! ملت هم که کنجکاو سرازیر می شن و می خونند و می خونند و می خونند و نظر نمی دند !

ببخشید اگر این پست اینطوری بود ... باید این حرف ها رو یک جایی می نوشتم ... باید روی یک ورق می نوشتم وپاره شان می کردم .... ولی وقت نشد !

 

اگر این رو خوندی و جدی گرفتی بدون اون قدرها هم جدی نگفتم می خواستم هیجان داشته باشه ! می خواستم قاطی باشه ! می خواستم مثل یک آدم قاطی بنویسم !

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و دوم اسفند 1386ساعت 0:42  توسط محمد  | 

 این یک  شعر نیست !

                        

وقتی داری از عشق حرف می زنی ...

معلوم نیست داری از چی حرف می زنی ... !

داری از خدا می گی
                          از مادر می گی
                                             از پدر می گی 
                                                               از عبادت و طاعت می گی

و 
 خب داری از زن می گی
  از هم کلاسی دانشگاه می گی
   از پسر سر کوچه می گی
    از ابرو می گی
     از دختر تو خیابون هم می گی



شاید هم 
                               داری از خیال می گی
از گل رز می گی 
                               از بوی معطر می گی
از زیبایی می گی

برای بعضی ها هم داری  
                         از کار می گی 
                         از ریاضی می گی
                         از جبر و هندسه می گی
                         از آمار می گی
                         از شیمی و فیزیک می گی
                         از تحصیل می گی

بعضی ها با عشقشون ازدواج می کنن

بعضی ها به عشقشون می رسن

بعضی ها بدون عشقشون حتی یک ثانیه هم نمی تونن بمونن

بعضی ها با عشقشون عشق می کنن .

بعضی ها جار می زنن که عاشقن

 

ولی من که نمی فهمم

نمی فهمم

یک کلمه

چقدر

چند تا

می تونه معنی داشته باشه !

 

وقتی داری از عشق حرف می زنی ... نمی دونم داری از چی حرف می زنی ... ببخشید ... شرمنده ... من نیستم ... من این کاره نیستم ... من هنوز مغزم اونقدر بزرگ نشده که بخوام تشخیص بدم وقتی داری از عشق می گی منظورت کدومه !

اگر عاشقی ! یا می خوای عاشق باشی ! من نمی تونم کمکت کنم .... آخه نمی دونم عشق یعنی چه !  اگر می دونی به من بگو ... بگو شاید دارم اشتباه می کنم !

                                

+ نوشته شده در  دوشنبه بیستم اسفند 1386ساعت 21:18  توسط محمد  | 

می خواستم درباره ی مرگ بنویسم ولی بجاش این شعر اومد تو ذهنم و من هم نوشتمش اگر هم دنبال اسم سراینده اش می گردی باید بگم که از خودم گفتم !

پشت به شب 
                   در روشنی 
                                  آواز می خواند
                                                    برای بهترین شب های عمرش .

شب بود
            و 
             باور نداشت که شب چنین بی رحم باشد .

شب را برای شب بودن دوست داشت
                                                نه برای تاریکی و خفقان !

با اینکه شب بود ولی تاریک نبود
                                         او چنین شبهایی را دوست می  داشت .

 ... خورشید مغروب 
           سال ها در پشت شب 
                            رو به پشته های خمود 
                                                   می تراود !

آه .. ای شب خورشیدی ... 

                         

  

 

+ نوشته شده در  دوشنبه سیزدهم اسفند 1386ساعت 21:38  توسط محمد  | 

 

                   

 

+ نوشته شده در  شنبه چهارم اسفند 1386ساعت 20:58  توسط محمد  | 

                          

در هم پیچید .

مچاله شد .

سقوط کرد .

له شد .

داغون شد .

انگشت نما شد .

مسخره شد .

درک نشد .

مضحکه شد .

                ولی  گناه نکرد ... .

+ نوشته شده در  چهارشنبه یکم اسفند 1386ساعت 22:40  توسط محمد  |